آیه 62 نمل: جریان اجابت دعا

 آﻗﺎي ﮔﻨﺠﻲ در گذاره دوم از سلسله اعتراض های خود، ﺑﻪ اﺳﺘﻨﺎد آﻳﺔ 62 نمل که آمده است: (أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ ۗ أَإِلَـٰهٌ مَّعَ اللَّـهِ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ) یعنی " يا آن كه درمانده را چون بخواندش پاسخ مى‌دهد و رنج از او دور مى‌كند و شما را در زمين جانشين پيشينيان مى‌سازد. آيا با وجود اللّه خداى ديگرى هست؟ چه اندك پند مى‌گيريد."
آقای طباطبائی در پاسخ گفته است:

ادعا می کند که قرآن مجید خبر داده است دﻋﺎي ﻣﻀﻄﺮ ﻗﻄﻌﺎً اﺟﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ سپس می گوید این مدعاصادق ﻧﻴﺴﺖ زﻳﺮا ﻣﺜﻼً دﻋﺎي ﺑﺴﻴﺎري از ﺑﻴﻤﺎران ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ اﺟﺎﺑﺖ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ !

 ﻣﺎ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﻲﻛﺮدﻳﻢ آﻗﺎي ﮔﻨﺠﻲ ﺗﺎ اﻳﻦ اﻧﺪازه از ﻓﻬﻢ ﻗﺮآن دور ﺑﺎﺷﺪ آیه شریفه می فرماید: جز ﺧﺪا ﻛﻴﺴﺖ ﻛﻪ دﻋﺎي ﻣﻀﻄﺮ را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ؟ و ﻧﻤﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﻣﻀﻄﺮّي دﻋﺎﻳﺶ ﺑﻪ اﺟﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ . آیه کریمه درس ﺗﻮﺣﻴﺪ دﻫﺪ و ﻣﻲ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ آﻧﻜﺲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﭘﺮﻳﺸﺎن ﺧﺎﻃﺮان را ﻧﺠﺎت  دﻫﺪ، ﺧﺪا اﺳﺖ و ﺑﺲ و نمی فرماید: کل من اضطر فدعواته مستجابة" (ﻛﺲ ﻣﻀﻄﺮ ﺷﺪ، دﻋﺎﻫﺎﻳﺶ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻪ اﺟﺎﺑﺖ ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﻴﺪ!) ﻓﺮﻋﻮن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻏﺮق، ﻣﻀﻄﺮ ﺑﻮد وﻟﻲ ﺑﻪ ﻧﺠﺎت و عافیت نرسید.