تحمل سختی از دوست خود آسودگیست

اگر آتش شوی دلبر , بگیرم باز با دستم

بچسپانم به قلبم چون,که با تو شاد و سرمستم

اگر کعبه شوی دلبر, کنم طواف گیسویت

اگر فرمان حق آید ,ترامن می پرستم

اگر باشد رضای تو,جهنم بهر من ای یار

درون شعله اش بینی ,به انتظار نشستم

اگربرداری خشم خود , زروی مردم دیگر

منم درخدمتت هردم ,بخواهم من که سرمستم

اگر سازی پلی ازمن ,به روی آتش اندازی

کنی رد عالم ازرویم ,باخنده تا ابد خسپم

اگر میلی به من داری ,دهی از لطف خود چیزی

بده حالا که هوشیارم نه آندم نا امید هستم