وقتی که امیرمؤمنان از صفین بازگشت به تعدادی قبر رسید و گفت: سلام بر شما ای مردان و زنان مؤمن و مسلمان که اھل دیار وحشتید و جایگاه خلوت. شما پیش از ما رفته اید و ما نیز به زودی به شما ملحق میشویم.
خدایا ما و آنھا را بیامرز و به عفو خویش از ما درگذر. خدایی که شما را از خاک آفرید و به آنجا باز می گرداند که از آنجا بر می خیزید و بر آن محشور میشوید. خوشا آنکس که معاد را به یاد داشته باشد و برای روز حساب عمل کند و به مقدار کفاف قناعت کند و از خدای عزوجل خشنود باشد.(1)
[1]- البیان و التبیین، جاحظ3/148؛ فرائد الکلام للخلفاء الکرام، ص327.
