دوران سخت و جانكاه مكّه، سيزده
سال بود كه به طور عمومي براي تمامي مسلمانان
دردآور و طاقتفرسا بود و براي اهل بيت رسولالله r به طور خصوصي؛ چراكه تحمل اذيّت و آزار
رساندن
به پيامبري كه سراسر رحمت و نور بود، آنقدر هم آسان نبود. فاطمهل تمامي اين سالها را شاهد بود.
آري! او شاهد دوري
و فراق خواهرانش و هجرت به حبشه بود، او شاهد
اذيت و آزار رساني قريشيان به پدرش بود، او شاهد تحمل سختيها
و رنجها از جانب پدر عزيزش بود، او شاهد نزول آيات الهي بر پدر
گرامياش بود كه او را به سوي سعادت ميبرد.
او به اين كتاب
گوش ميداد، همان كتابي كه آياتش محكماند.
او به تلاوت آيات
با صداي رسولالله r گوش ميداد، و از آن
نيرو ميگرفت.
او شاهد جانفشانيهاي
پدرش در راه پر خطر دعوت و تبليغ بود. او
تلاشش را و همچنين صبرش را در مقابل ناملايمتيها چند برابر
كرد.
او پاداش استقامت و
ثبات در راه دين را ميدانست به همين جهت در
كنار پدرش مانند كوه استوار ايستاد و اين اقدامات سبب ميشد كه
پيامبر r عشق و محبتش نسبت به فاطمه چند
برابر گردد ([1]).
