آیه 116 مائده بحث تثلیث

آقای گنجی در ﮔﺰارة دوازدﻫﻢ گفته است: ﻗﺮآن در ﺑﺤﺚ ﺗﺜﻠﻴﺚ ((ایه 116 مائده ﻣﺪﻋﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎن ﺑﻪ أب، إﺑﻦ و اُم (ﻣﺮﻳﻢ) اﻋﺘﻘﺎد دارﻧﺪ "در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎن ﻫﻴﭽﻴﻚ از ﻓﺮق ﻣﺴﻴﺤﻲ در ﻃﻮل ﺗﺎرﻳﺦ ﭼﻨﻴﻦ اﻋﺘﻘﺎدي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺗﺜﻠﻴﺚ ﻳﻌﻨﻲ اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ اب، اﺑﻦ و روح اﻟﻘﺪس و ﺑﺲ! ﭘﺲ ﻋﺪم ﺻﺪق اﻳﻦ ﮔﺰاره ﺗﺎرﻳﺨﻲ روﺷﻦ اﺳﺖ.
پاسخ آقا طباطبائی
اولا: ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ در  "171 نساء ﻛﻪ ﻣﻲ گوید: ولا تقولوا ثلثة (ﺑﻪ ﺗﺜﻠﻴﺚ ﻗﺎﺋﻞ ﻣﺸﻮﻳﺪ) ﺑﻪ ﻫﻴﭻ وﺟﻪ از ﻣﺮﻳﻢ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﻲﮔﻮﻳﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ: "ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺴﻴﺢ اﺑﺎ ﻧﺪارد از اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻨﺪة ﺧﺪا ﺑﺎﺷﺪ و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﻣﻘَﺮﱠب ﻧﻴﺰ اﺑﺎﺋﻲ از اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﺪارﻧﺪ". "172 نساء" و ﻣﺎ ﻣﻲداﻧﻴﻢ ﻛﻪ از دﻳﺪﮔﺎه ﻗﺮآن، روح اﻟﻘﺪس از ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن ﻣﻘﺮّب ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ و ﻗﺮآن ﻣﺠﻴﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ آﻳﻪ"ﺗﺜﻠﻴﺚ"  را نفی می ﻛﻨﺪ، ﺑﻲ ﺟﻬﺖ از ﻓﺮﺷﺘﺔ ﻣﻘﺮّب در ردﻳﻒ ﻋﻴﺴﻲ ﻣﺴﻴﺢ  ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻧﻤﻲ آورد.
ﺛﺎﻧﻴﺎً ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﺮﻳﻢ ﻛﻪ در آﻳﺔ 116 از ﺳﻮرة ﻣﺎﺋﺪه آﻣﺪه،در ﺟﺎي ﺧﻮد ﺛﺎﺑﺖ اﺳﺖ و ﺑﺎ "ﺗﺜﻠﻴﺚ" ( ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي اب و اﺑﻦ و روح اﻟﻘدس) ﻣﻨﺎﻓﺎت ﻧﺪارد. ﺑﺮﺧﻲ از ﻓﺮق ﻣﺴﻴﺤﻲ در ﺑﻴﻦ ﻋﺮب، ﻣﺮﻳﻢ را ﻣﻲﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻛﺸﻴﺶ ﻣﺴﻴﺤﻲ "ﻣﻴﺸﻞ ﺣﺎﻳﻚ" در ﻛﺘﺎب "اﻟﻤﺴﻴﺢ ﻓﻲ اﻹﺳﻼم" ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﺪ: ﺑﺮﺧﻲ از اﻳﺸﺎن (ﻧﺼﺎراي ﻋﺮب) ﺑﻪ ﺗﻜﺮﻳﻢ ﻣﺮﻳﻢ ﻣﻲ پرداختند و ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﻧﺜﺎرش ﻣﻲﻧﻤﻮدﻧﺪ ﮔﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻏﻴﺮ از ﺧﺪاوﻧﺪ، ﻣﺮﻳﻢ ﻧﻴﺰ ﺧﺪاي ﻣﺎدﻳﻨﻪ اي ﺑﻮد ﺗﻤﺜﺎل ﻣﺮﻳﻢ ﻧﻴﺰ در ﻣﻴﺎن ﺑﺖ ﻛﻌﺒﻪ، ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ درآﻣﺪه ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﭘﺴﺮش ﻋﻴﺴﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت زﻳﺒﺎﻳﻲ در داﻣﻨﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد.
ﻓَﻜَﺮﱠم اﻟﺒﻌﺾ ﻣﻨﻬﻢ ﻣﺮﻳﻢ و ﻗَﺮﱠﺑﻮا ﻟَﻬﺎ اﻟﺘَﻘﺎدم و اﻟﻘَﺮاﺑﻴﻦَ ﻛﺄﻧﱠﻬﺎ إِﻟﻬﺔٌ ﻣﻦ دون اﷲِ و ﻛﺎن ﻟﻤﺮﻳﻢ ﺑﻴﻦَ أﺻﻨﺎمِ ا ﻟﻜﻌﺒﺔ ﺗﻤﺜﺎلٌ ﻳﺼﻮرﻫﺎ و اﺑﻨَﻬﺎ ﻋﻴﺴﻲ ﻗﺎﻋﺪاً ﻣﺰَوﻗﺎً ﻓﻲ ﺣﺠﺮِﻫﺎ "1"
اﻳﻦ رأي ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﻋﺮب ﺟﺎﻫﻠﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﺷﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻧﻮﺷﺘﺔ رواﻧﺸﻨﺎس ﻧﺎﻣﺪار ﺳﻮﻳﻴﺴﻲ "ﻛﺎرل ﮔﻮﺳﺘﺎوﻳﻮﻧﮓ" در ﻛﺘﺎب «ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ اﻳﻮب» ﺑﺮﺧﻲ از ﭘﺎپﻫﺎي ﺑﺰرگ اروﭘﺎ ﻧﻴﺰ ﮔﺮﻓﺘﺎر آن ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﭘﺎپ دوازدﻫﻢ ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ در ﺳﺎل 1950 ﻣﻴﻼدي اﻋﻼم ﻛﺮد ﻛﻪ ﻣﺮﻳﻢ ﻋﺬراء "ﺑﺎﻛﺮه" را ﺑﺮاي ازدواج ﺑﺎ ﺧﺪاي ﭘﺪر، ﺷﺒﻲ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺑﺮده اند و ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪه ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺴﻴﺤﻲ اﺻﻴﻞ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻧﻤﻲ آید(2) آﻳﺎ ﺧﺪاي ﻣﺎدﻳﻨﻪ، ﺟﺰ اﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮم دﻳﮕﺮي دارد؟
ﭘﺲ در ﻣﻴﺎن ﻣﺴﻴﺤﻴﺎن، ﺗﺜﻠﻴﺚ أب و إﺑﻦ و روح اﻟﻘﺪس رواج داﺷﺘﻪ و دارد و هم پرستش مریم و قرآن کریم هر دو را مردود می شمرد.
ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ آﻧﭽﻪ آﻗﺎي ﮔﻨﺠﻲ ﺑﻪ ﻗﻠﻢ آورده ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ از ﻓﺮق ﻣﺴﻴﺤﻲ در ﻃﻮل ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﻪ اﻟﻬﻴﺖ ﻣﺮﻳﻢ اﻋﺘﻘﺎدي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ! ﺑﺮﺧﻼف واﻗﻊ اﺳﺖ ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﻛﺸﻴﺶ ﻣﺘﺘﺒﻊ ﻣﺴﻴﺤﻲ "لوﻟﻮﻳﺲ ﺷﻴخو" در ﻛﺘﺎب "اﻟﻨﺼﺮاﻧﻴﺔ و آداﺑﻬﺎ ﺑﻴﻦ ﻋﺮب اﻟﺠﺎﻫﻠﻴﺔ» ﺑﺪﻳﻦ اﻣﺮ اﻋﺘﺮاف ﻧﻤﻮده اﺳﺖ و ﻣﻲ نویسد: "آﻧﺎن در ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﺮﻳﻢ ﻋﺬرا ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻣﻲ ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﻧﻮﻋﻲ از ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ ﺗﻘﺪﻳﻢ وي ﻣﻲ کردند".
ﻛﺎﻧﻮا ﻳﺒﺎﻟﻐﻮنَ ﻓﻲ ﻋﺒﺎدةِ ﻣﺮﻳﻢ اﻟﻌﺬْراء ﻓَﻴﻘَﺪﻣﻮنَ ﻟﻬﺎ ﻧَﻮﻋﺎً ﻣﻦَ اﻟﻘﺮاﺑﻴﻦ!
ﭘﺲ اﮔﺮ ﻣﺮاد ﻗﺮآن، ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺗﺜﻠﻴﺚ «أب و إﺑﻦ و اُم» ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ، راﻫﻲ درﺳﺖ و اﺳﺘﻮار را ﭘﻴﻤﻮده اﺳﺖ.
1-      اﻟﻤﺴﻴﺢ ﻓﻲ اﻹﺳﻼم، ص ، ﭼﺎپ ﺑﻴﺮوت 1961
2-      این کتاب با نام پاسخ به ایوب" به فارسی ترجمه شده است و به وسیله بنگاه ترجمه و نشر کتاب در تهران به چاپ رسیده است.
3-      النصرانیه و ادابها بین عرب الجاهلیه، ص 112، چاپ بیروت (دار المشرق)

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

توجه:فقط اعضای این وبلاگ می‌توانند نظر خود را ارسال کنند.